Zadaszenia na konstrukcji stalowej

Najczęściej stosujemy poliwęglan komorowy, ponieważ jest lekki, dobrze rozprasza światło i znacząco obniża ciężar całej konstrukcji, co pozwala zastosować smuklejsze profile. Poliwęglan lity jest bardziej przejrzysty i odporny na uderzenia, ale cięższy i droższy. Szkło hartowane daje najlepszy efekt wizualny i najłatwiej się je czyści, jednak wymaga wyraźnie mocniejszej konstrukcji nośnej ze względu na ciężar. Wybór zależy od tego, czy zadaszenie ma przede wszystkim chronić przed deszczem, czy stanowić element architektury budynku.

Zadaszenia o niewielkiej powierzchni, przylegające do budynku, w wielu przypadkach mieszczą się w zakresie zgłoszenia, a nie pełnego pozwolenia. Przepisy zależą jednak od powierzchni zabudowy, usytuowania względem granicy działki oraz od zapisów miejscowego planu zagospodarowania. Nie prowadzimy obsługi formalnej, ale na etapie pomiaru zwracamy uwagę na parametry, które mogą mieć znaczenie przy zgłoszeniu. Zalecamy potwierdzenie wymagań we właściwym urzędzie przed rozpoczęciem prac.

W praktyce najczęściej stosujemy spadek od trzech do siedmiu stopni. Poniżej trzech stopni woda spływa zbyt wolno i przy dużych powierzchniach zaczynają tworzyć się zastoiny, co przy poliwęglanie prowadzi do widocznych zabrudzeń. Powyżej siedmiu stopni zadaszenie zaczyna wizualnie dominować nad elewacją i ogranicza wysokość w świetle przy krawędzi okapu. Ostateczną wartość dobieramy do wysokości nadproża i do tego, gdzie może trafić rura spustowa.

Tak, ale kotwienie nigdy nie może opierać się na samej warstwie ocieplenia. Stosujemy kotwy przechodzące przez styropian do warstwy nośnej, czyli do muru lub wieńca, z tulejami dystansowymi, które zapobiegają zgnieceniu ocieplenia przy dokręcaniu. W miejscu przejścia wykonujemy uszczelnienie zabezpieczające przed wnikaniem wody w warstwę ocieplenia. Przed montażem sprawdzamy grubość ocieplenia, żeby dobrać właściwą długość kotew.

Tak, wykonujemy zadaszenia oparte na własnych słupach, niezwiązane konstrukcyjnie z budynkiem. Są dobrym rozwiązaniem tam, gdzie ściana nie nadaje się do kotwienia albo gdy zadaszenie ma stanąć w oddaleniu od domu, na przykład nad miejscem postojowym lub nad tarasem wolnostojącym. Taka konstrukcja wymaga wykonania stóp fundamentowych poniżej granicy przemarzania gruntu, co dodajemy do zakresu prac. Zadaszenia wolnostojące mają zwykle nieco większe przekroje profili, ponieważ przenoszą także obciążenia poziome od wiatru.